ბმულები ხელმისაწვდომობისთვის

ვუდრო ვილსონის ცენტრში  ახალი წიგნის პრეზენტაცია გაიმართა 


ვუდრო ვილსონის საერთაშორისო ექსპერტთა ცენტში მორიგი წიგნის პრეზენტაცია გაიმართა. ავტორი მაუნთ ჰოლიოკო კოლეჯის მოწვეული პროფესორი რუსეთისა და ევრაზიის სწავლებებში და კრიტიკულ სოციალურ აზროვნებაში, კონსტანტიტე პლეშაკოვია. წიგნი სახელწოდებით“პურის გარეშე არ არსებობს თავისუფლება!” 1989 წლის მოვლენებსა და კომუნიზმის დამხობას ეძღვნება.

ავტორი ცნობილი მოვლენების საკმაოდ განსხვავებულ ინტერპრეტაციას გვთავაზობს. მისი აზრით, საბჭოთა კავშირის დამხობისას გამოწვეული რევოლუციების შინააარსი ბევრად რთული იყო ვიდრე უბრალოდ ის, რომ “კარგი” მასები,“ცუდ” რეჟიმებს ამხობდნენ.


პროფესორ პლეშაკოვს 1988 წელი კარგად ახსოვს. მაშინ პირველად ცივ ომზე გამართულ კონფერენციას,ოჰაიოს ქალაქ ათენში დაესწრო.პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც ცივ ომზე გამართულ მასშტაბურ ღონისძიებასსაბჭოთა კავშირის წარმომადგენლები ესწრებოდნენ. უცხოელ ექსპერტებთან ერთად მისთვის ნათელი გახდა, რომ მსოფლიო დიდი ცვლილებების წინაშე იდგა. საბჭოელებს ავღანეთიდან ჯარები საბოლოოდგამოჰყავდათ,აზრის გამოხატვის თავისუფლების მინიმალური ხარისხიუკვე საბჭოთა კავშირსა და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებშიც შეინიშნებოდა: რეიგანს უყვარდა გორბაჩოვი, გორბაჩოვს უყვარდა რეიგანი, ნენსი ვერ იტანდა რაისას და პირიქით.

აი რას წერს კონსტანტინე პლეშაკოვი:

"ყველაზე საგულისხმო ჩემთვის ის იყორომ ამერიკული პრესა უფრო მეტად წერდა ცივ ომზე ნენსი რეიგანსადა რაისა გორბაჩოვასშორის. სულ ვფიქრობდი, რა იყო საინტერესო1989-ში? ახლაც კი ბულგარეთის ნახვა რუქაზე ბევრს უჭირს, ეს მოხდა 20 წლის წინ, რატომ ადარდებს ხალხს დღემდე? რევოლუციის ისტორია? არ მგონია. ტექნიკურად რომ ვისაუბროთ, ნამდვილი რევოლუცია, კლასიკური გაგებით მხოლოდ პოლინეთში მოხდა, ჩეხოსლოვაკიაშიც, რუმინეთს არა, უნგრეთსა და ბულგარეთსრევოლუცია არც კი უნახავთ.ისტორია არც ისე საინტერესოა და მითუმეტეს არც საგანმანათლებლო. ერთადერთ საინტერესოს რასაც მივაგენი, მთელ ამ პროცესში ჩემთვის მაინც, არის კონფლიქტი პურსა და თავისუფლებას შორის.”


თავს პლეშაკოვი სულით ოპოზიციონერად ახასიათებს. საბჭოთა კავშირის დაშლის მიზეზს უფრო იმ ღირებულებებში ხედავს, რომლებითაც თავის დროზე თავად იხიბლებოდა და საბჭოთა კავშირში მათი დეფიციტი იყო.


“მე ვფიქრობ რომ ეს იყო კაპიტალიზმის იდეა, იდეა ფულის თავისუფლად ხარჯვის, ის ცხოვრება რომლითაც დღეს “ახალი რუსები” ცხოვრობენ. მაგრამ თუ კონკრეტულად 1989-1991 წლის ამბებზე ვისაუბრებთ, ეს იყო სურვილი უკეთესი ცხოვრებისა, რომელიც თავიდან დაკავშირებული იყო დასავლეთის აბსტრაქტულ კაპიტალიზმთან, ის რაც პრინციპშიჩვენ კინოში გვქონდა ნანახი დაწიგნებში წაკითხული. სწორედ ეს არის მიზეზი,იმიტომ რომ მე ვერ ვხედავდასავლეთის პოლიტიკური თეორიის გავლენას, რადგანმაშინ საბჭოთა კავშირში მას უბრალოდ არ იცნობდნენ.”


წიგნში ბევრი წერია რუსეთის მოქალაქეთა დღევანდელ აზროვნებაზე, საბჭოთა კავშირის მიმართ ნოსტალგიაზე, რაც განსაკუთრებით უფროსი თაობის წარმომადგენლებში შეიმჩნევა. ავტორი მიზეზების ახსნას ცდილობს.


“ჩვენ ვსაუბრობთ ხალხზე, რომლებსაც აღარ აქვთუფასო სამედიცინო დახმარება, უფასო საცხოვრებელი ადგილი და კარგი ცხოვრება ენატრებათ.ვლაპარაკობთ ხალხზე, სასიცოცხლო მინიმუმის გარეშე დარჩენილ ხალხზე, რომლებიც რუსულმა კაპიტალიზმმა გააშიშვლა.”

პროფესორი პლეშაკოვი თვლის, რომ სწორედ ამ გაღიზიანებულმა ხალხმა, ეკონომიკური პირობების გაუარესებამთავის დროზე საბჭოთა კავშირი დაშლამდე მიიყვანა. რუსეთის დღევადელი სიტუაცია, ავტორის აზრით 20 წლის წინანდელ მოვლენებს წააგავს, მაგრამ ამჯერად დანაკარგი ქვეყნის მთავრობისთვის არც თუ ისე ღირებული იქნება.

“ჩრდილოეთ კავკასია რუსეთს ადრე თუ გვიანჩამოშორდება, ეს ისეთი ცვლილება არ არის, როგორც საბჭოთა კავშირის დაშლა, რა თქმა უნდა დიდებული მოვლენა იქნება თავად რესპუბლიკებისთვის, მაგრამ რუსეთისთვის ეს უბრალოდ იმ პატარა ნაწილის დაკარგვა იქნება, რომელიც რუსულ ნაციონალურ პროპაგანდაში გამოიყენება, მაგრამ რეალურად ძალა არ აქვს.”

კონსტანტინე პლეშაკოვის წიგნი ვუდრო ვილსონის ცენტრის , ცივი ომის საერთაშორისო ისტორიული პროექტის თანადაფინანსებით დაიბეჭდა. მისიშეძენა ვაშინგტონში, რეითერ-ბუკის წიგნების მაღაზიის ქსელში შეიძლება.


XS
SM
MD
LG